﻿1
00:00:00,120 --> 00:00:09,120
ارائه شده توسط وبسایت تاپ وان مووی
::. T1Movie.Com .::
تاپ وان مووی را در تلگرام دنبال کنید
 @T1MovieCom

2
00:00:18,410 --> 00:00:24,410
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی

3
00:00:24,666 --> 00:00:29,666
‫« سَــم »

4
00:00:37,458 --> 00:00:39,166
‫وقتی رفتم خونه، نیمه‌شب بود

5
00:00:40,125 --> 00:00:43,000
‫درحالی‌که به کلبه نزدیک می‌شدم
‫چراغ ماشین رو خاموش کردم

6
00:00:43,083 --> 00:00:46,125
‫تا نور از پنجره به داخل نتابه
‫و "هری پوپ" رو بیدار نکنه

7
00:00:46,208 --> 00:00:48,583
‫نیازی به این‌کار نبود
‫چراغش هنوز روشن بود

8
00:00:48,666 --> 00:00:50,416
‫ماشین رو پارک کردم
‫و از چهار پله‌ی ایوون بالا رفتم

9
00:00:50,500 --> 00:00:53,083
‫و هر پله رو در تاریکی شمردم
‫تا از پله‌ی پنجمی بالا نرم

10
00:00:53,166 --> 00:00:55,916
‫که اون بالا نبود
‫یک، دو، سه، چهار

11
00:01:00,833 --> 00:01:03,708
‫به اتاق هری رفتم
‫آروم بازش کردم، و داخل رو نگاه کردم

12
00:01:03,791 --> 00:01:07,000
‫بیدار روی تخت دراز کشیده بود
‫تکون نخورد، حتی سرش رو هم نچرخوند

13
00:01:07,083 --> 00:01:09,291
‫ولی شنیدم زمزمه کرد
‫با صدایی تقریباً نارسا...

14
00:01:09,375 --> 00:01:10,375
‫کـمـک

15
00:01:10,376 --> 00:01:11,290
‫"کمک"؟

16
00:01:14,125 --> 00:01:16,375
‫در رو باز کردم
‫و شروع به حرکت در طول اتاق کردم

17
00:01:16,458 --> 00:01:17,374
‫وایسا

18
00:01:17,375 --> 00:01:19,167
‫"وایسم"؟
‫به‌زحمت می‌تونستم صداشو بشنوم

19
00:01:19,250 --> 00:01:22,125
‫انگار بشدت زور می‌زد
‫تا صدایی تولید کنه

20
00:01:22,208 --> 00:01:23,958
‫- کمک
‫- "کمک"؟

21
00:01:24,041 --> 00:01:25,458
‫چی شده، هری؟

22
00:01:25,541 --> 00:01:27,750
‫کفش در بیار

23
00:01:28,416 --> 00:01:30,000
‫"کفش در بیار"؟

24
00:01:30,083 --> 00:01:33,333
‫جوری که حرف می‌زد، منو یاد جورج بارلی
‫انداخت، بعد از اینکه گلوله خورد به شکمش

25
00:01:33,416 --> 00:01:35,083
‫وقتی تکیه داده بود به جعبه‌ای پر از قطعات

26
00:01:35,166 --> 00:01:37,875
‫موتور هواپیمای اسپارو و با دو دست
روی زخمش، در مورد خلبانی ژاپنی‌ها حرف می‌زد

27
00:01:37,958 --> 00:01:40,958
‫هری هم داشت مثل اون
‫به‌زحمت و زیرلب صحبت می‌کرد

28
00:01:41,041 --> 00:01:43,291
‫البته بعدش جورج بارلین خم شد...

29
00:01:43,375 --> 00:01:44,375
‫و مُرد

30
00:01:45,000 --> 00:01:46,000
‫کفش در بیار

31
00:01:46,708 --> 00:01:47,791
‫"کفش در بیارم"؟

32
00:01:49,875 --> 00:01:52,458
‫قضیه‌ی کفش‌ها رو متوجه نمی‌شدم
‫ولی نمی‌خواستم اعتراضی کنم

33
00:01:59,375 --> 00:02:01,000
‫- چی شده، هری؟
‫- دست نزن

34
00:02:03,416 --> 00:02:06,791
‫به پشت دراز کشیده بود
‫و یک ملافه سه چهارم بدنش رو پوشونده بود

35
00:02:06,875 --> 00:02:09,166
‫لباس خوابی راه‌راه پوشیده
‫و بشدت عرق می‌کرد

36
00:02:09,250 --> 00:02:11,583
‫شب گرمی بود
‫منم داشتم عرق می‌کردم، ولی نه مثل هری

37
00:02:11,666 --> 00:02:13,791
‫کل صورتش خیس بود
‫و بالشت غرق عرق بود

38
00:02:13,875 --> 00:02:15,333
انگار مالاریا گرفته بود

39
00:02:15,416 --> 00:02:16,750
‫- چی شده، هری؟
‫- کریت

40
00:02:16,833 --> 00:02:17,789
‫- چی؟
‫- کریت

41
00:02:17,791 --> 00:02:19,125
‫- "کریت"؟
‫- مار

42
00:02:20,333 --> 00:02:22,083
‫کریت نیشت زده؟ کجا؟ چقدر پیش؟

43
00:02:22,166 --> 00:02:23,082
‫نه

44
00:02:23,083 --> 00:02:24,083
‫چی؟

45
00:02:27,541 --> 00:02:28,750
‫هنوز نیش نزده

46
00:02:30,791 --> 00:02:33,041
‫این حرفش گیجم کرد
‫یه نگاه چپکی بهش انداختم

47
00:02:34,916 --> 00:02:37,750
‫کریت روی شکم. خوابه

48
00:02:40,333 --> 00:02:42,333
‫پریدم عقب. دست خودم نبود

49
00:02:42,416 --> 00:02:45,083
‫به شکمش نگاه کردم، یا بهتره بگم
‫به ملافه‌ای که شمکش رو پوشونده بود

50
00:02:45,166 --> 00:02:48,125
‫تشخیص اینکه
‫چیزی زیرش هست یا نه غیرممکن بود

51
00:02:48,208 --> 00:02:51,333
‫منظورت که نیست همین الان
‫یه کریت روی شکمته؟ و خوابه؟

52
00:02:51,416 --> 00:02:52,416
‫چرا

53
00:02:59,791 --> 00:03:01,333
‫چطوری رفته اونجا؟

54
00:03:01,416 --> 00:03:05,125
‫البته نباید سوالی می‌پرسیدم
‫فقط باید بهش می‌گفتم ساکت بمونه

55
00:03:06,125 --> 00:03:12,458
‫به پشت دراز کشیده بودم. می‌خوندم
‫چیزی روی سینه‌م حس کردم، پشت کتاب

56
00:03:12,541 --> 00:03:14,541
‫قلقلک می‌داد

57
00:03:15,791 --> 00:03:21,250
‫از گوشه‌ی چشم
‫کریت کوچیکی دیدم که روی لباس خوابم می‌خزه

58
00:03:22,083 --> 00:03:24,458
‫کوچیک بود. شاید 25 سانت

59
00:03:25,750 --> 00:03:30,041
‫می‌دونستم نباید تکون بخورم
‫بی‌حرکت دراز کشیدم، تماشاش می‌کردم

60
00:03:30,125 --> 00:03:33,541
‫فکر می‌کردم از روی ملافه رد بشه

61
00:03:33,625 --> 00:03:35,250
‫هری لحظه‌ای مکث کرد

62
00:03:35,333 --> 00:03:39,041
‫نگاه می‌کرد تا مطمئن بشه پچ‌پچ کردنش
‫ موجودی که خوابیده رو بیدار نکرده باشه

63
00:03:40,458 --> 00:03:41,958
‫رفت زیرش

64
00:03:43,458 --> 00:03:47,500
‫از روی لباس خواب حسش کردم
‫که روی شکمم حرکت می‌کنه

65
00:03:48,625 --> 00:03:52,833
‫بعد ایستاد. حالا اونجا خوابیده

66
00:03:56,708 --> 00:03:57,875
‫منتظر بودم

67
00:03:58,791 --> 00:04:00,416
‫- چقدر؟
‫- چندین ساعت

68
00:04:01,250 --> 00:04:04,083
‫چندین و چندین و چندین و چندین ساعت کوفتی

69
00:04:04,166 --> 00:04:06,958
‫نمی‌تونم چندان بیشتر از این ثابت بمونم
‫باید سرفه کنم

70
00:04:10,250 --> 00:04:11,375
‫<i>درواقع</i>

71
00:04:11,458 --> 00:04:13,875
‫<i>کار غیرمعمولی برای یک "کریت" نبود</i>

72
00:04:13,958 --> 00:04:17,541
‫گوشه و کنار خونه‌ی مردم می‌چرخن
‫و میرن سراغ جاهای گرم

73
00:04:17,625 --> 00:04:20,708
‫نکته‌ی غیرمعمولش این بود
‫که هنوز هری رو نیش نزده بود

74
00:04:20,791 --> 00:04:23,750
‫نیشش بشدت کشنده‌ست
‫مگر اینکه سریعاً

75
00:04:23,833 --> 00:04:26,125
‫در همون لحظه
‫یک دوز پادزهر تزریق کنی

76
00:04:26,958 --> 00:04:29,041
‫موجودات کوچیک و باریکی هستن، این شکلین

77
00:04:31,333 --> 00:04:33,000
‫به عنوان مثال، یکیشون می‌تونه به آرومی

78
00:04:33,083 --> 00:04:37,083
‫از پنجره‌ی کمابیش بسته‌ی
‫اتاق خواب یک کودک بره داخل

79
00:04:38,666 --> 00:04:42,875
‫یک‌بار، مدیر یک باغ چای در مورد گوسفندی
‫ بهم گفت که پای عقبش نیش خورده بود

80
00:04:42,958 --> 00:04:47,250
‫وقتی جسدش رو شکافت
‫خونش تیره بود، به سیاهی قیر

81
00:04:51,416 --> 00:04:54,708
‫گفتم "خیلی‌خب، هری"
‫حالا منم داشتم زیر لب حرف می‌زدم

82
00:04:54,791 --> 00:04:57,125
‫تکون نخور
‫و حرف نزن، مگر اینکه مجبور باشی

83
00:04:57,208 --> 00:04:59,750
‫تا نترسه نیش نمی‌زنه
‫درستش می‌کنیم

84
00:05:02,458 --> 00:05:04,208
‫به آرومی با جوراب از اتاق بیرون رفتم

85
00:05:04,291 --> 00:05:06,708
‫و چاقویی کوچک و تیز از آشپزخونه برداشتم

86
00:05:06,791 --> 00:05:11,000
‫گذاشتم توی جیبم که اگر هری کاری کرد که
‫کریت رو بترسونه و نیش خورد، ازش استفاده کنم

87
00:05:11,083 --> 00:05:13,458
‫آماده بودم زخم رو باز کنم
‫و زهر رو بمکم بیرون

88
00:05:14,458 --> 00:05:17,083
‫گفتم: هری، بنظرم بهترین کار

89
00:05:17,166 --> 00:05:20,250
‫اینه که خیلی آروم ملافه رو بردارم
‫و یه نگاهی بندازم

90
00:05:20,875 --> 00:05:22,875
‫احـمـق

91
00:05:24,333 --> 00:05:28,208
‫هیچ خشمی در صداش نبود
‫هر کلمه رو آروم، با دقت و نرم بیان می‌کرد

92
00:05:28,291 --> 00:05:31,625
‫همونطور که می‌بینین، خشم در چشماش
‫و گوشه‌های دهانش بود

93
00:05:32,250 --> 00:05:36,333
‫نور می‌ترسونتش
‫مار منو می‌کشه

94
00:05:38,083 --> 00:05:39,125
‫نکته‌ی خوبی بود

95
00:05:39,708 --> 00:05:42,916
‫نظرت چیه ملافه رو سریع بردارم
‫و پرتش کنم پایین به محض اینکه خواست...

96
00:05:43,000 --> 00:05:44,250
‫دکتر رو بیار

97
00:05:45,875 --> 00:05:48,833
‫طرز نگاهش بهم گفت
‫باید زودتر به فکر خودم می‌رسید

98
00:05:48,916 --> 00:05:51,625
‫دکتر. البته
‫فکر خوبیه. میرم دکتر "گندربای" رو بیارم

99
00:05:51,708 --> 00:05:54,166
‫پاورچین پاورچین به سالن رفتم
‫شماره‌ی دکتر گندربای رو توی دفتر پیدا کردم

100
00:05:54,250 --> 00:05:56,625
‫تلفن رو برداشتم
‫و به تلفن‌چی گفتم عجله کنه

101
00:06:01,583 --> 00:06:04,958
‫- دکتر گندربای، سرپرست "وودز" هستم
‫- سلام، آقای وودز. هنوز نخوابیدی؟

102
00:06:05,041 --> 00:06:07,166
‫لطفاً سریعاً بیا و پادزهر بیار
‫پادزهر کریت

103
00:06:07,250 --> 00:06:08,875
‫پادزهر کریت؟
‫کی نیش خورده؟

104
00:06:08,958 --> 00:06:11,500
‫با چنان صدایی این سوال رو پرسید
‫که مثل انفجاری کوچیک در گوشم پیچید

105
00:06:11,583 --> 00:06:12,708
‫هیچکس. هنوز، هیچکس

106
00:06:12,791 --> 00:06:15,666
‫هری توی رختخوابه
‫و یه کریت زیر ملافه روی شکمش خوابیده

107
00:06:15,750 --> 00:06:18,416
‫حدوداً سه ثانیه
‫پشت خط سکوت حکمفرما بود

108
00:06:19,791 --> 00:06:23,500
‫حالا به آرومی، و نه مثل انفجار
‫آروم، دقیق، دکتر گندربای گفت...

109
00:06:23,583 --> 00:06:26,458
‫نباید تکون بخوره یا حرف بزنه
‫فهمیدی؟

110
00:06:26,541 --> 00:06:28,458
‫- چشم، دکتر
‫- الان دارم میام

111
00:06:28,541 --> 00:06:30,708
‫گوشی رو گذاشت
‫و من برگشتم به اتاق خواب

112
00:06:33,000 --> 00:06:34,708
‫چشمان هری تا تخت منو دنبال کرد

113
00:06:34,791 --> 00:06:37,250
‫دکتر گندربای داره میاد
‫گفت هیچ تکونی نخور

114
00:06:37,333 --> 00:06:40,625
‫- فکر کرده این همه مدت داشتم چیکار می‌کردم؟
‫- گفت اصلاً حرف نزنیم. هیچکدوممون

115
00:06:40,708 --> 00:06:41,833
‫پس خفه‌خون بگیر

116
00:06:42,833 --> 00:06:46,083
‫وقتی این حرف رو زد، ماهیچه‌های یک طرف صورتش
‫ماهیچه‌هایی که برای لبخند استفاده میشه

117
00:06:46,166 --> 00:06:48,000
‫شروع به حرکات مداوم رو به پایین کرد

118
00:06:48,083 --> 00:06:50,750
‫و تا کمی بعد از پایان صحبتش ادامه داشت

119
00:06:50,833 --> 00:06:53,666
‫از این حالتش خوشم نیومد
‫از طرز صحبتش هم خوشم نیومد

120
00:06:53,750 --> 00:06:56,791
‫ماشین دکتر گندربای
‫به سرعت به سمت کلبه میومد

121
00:06:58,666 --> 00:07:00,533
‫رفتم بیرون به استقبالش

122
00:07:03,083 --> 00:07:05,875
‫- کجاست؟
‫- دکتر گندربای صبر نکرد جوابم رو بشنوه

123
00:07:05,958 --> 00:07:09,291
‫از کنارم گذشت و وارد سالن شد
‫کیفش رو گذاشت روی صندلی

124
00:07:09,375 --> 00:07:11,291
‫دمپایی‌های راحتی نرم پوشیده بود

125
00:07:11,375 --> 00:07:14,291
‫بدون هیچ صدایی حرکت می‌کرد
‫با احتیاط، مثل گربه‌ای حواس‌جمع

126
00:07:14,375 --> 00:07:16,375
‫هری از گوشه‌ی چشمش بهش نگاه می‌کرد

127
00:07:16,458 --> 00:07:19,125
‫وقتی دکتر گندربای به تخت رسید
‫به هری نگاه کرد و لبخند زد

128
00:07:19,208 --> 00:07:21,333
‫با اعتماد به‌نفس و دلگرمی
‫جوری سرشو تکون می‌داد انگار داره میگه...

129
00:07:21,416 --> 00:07:24,583
‫نیازی نیست نگران باشی. مسئله‌ی ساده‌ایه
‫بسپارش به دکتر گندربای

130
00:07:24,666 --> 00:07:26,875
‫چرخید و به آشپزخونه رفت
‫و من دنبالش رفتم

131
00:07:28,416 --> 00:07:29,625
‫کیفش رو باز کرد

132
00:07:29,708 --> 00:07:31,363
‫اول باید بهش پادزهر تزریق کنیم

133
00:07:31,387 --> 00:07:33,666
‫ولی باید با دقت انجامش بدم
‫نباید تکون بخوره

134
00:07:33,750 --> 00:07:36,000
‫آمپولی در یک دست
‫و بطری کوچکی در دست دیگه داشت

135
00:07:36,083 --> 00:07:38,833
‫سوزن رو توی سر لاستیکیش فرو کرد
‫و ماده‌ی زرد روشنی رو بیرون کشید

136
00:07:38,916 --> 00:07:41,375
‫- سرنگ رو به من داد
‫- نگهش دار تا بهت بگم بهم بدیش

137
00:07:41,458 --> 00:07:42,666
‫برگشت توی اتاق

138
00:07:47,583 --> 00:07:49,916
‫حالا چشمان هری هوشیار و کاملاً باز بودن

139
00:07:50,000 --> 00:07:52,416
‫دکتر گندربای خم شد
‫و با دقت بدون تکون دادن دستش

140
00:07:52,500 --> 00:07:54,333
‫ آستینش رو تا آرنج زد بالا

141
00:07:54,416 --> 00:07:56,708
‫متوجه شدم خودشو از تخت دور نگه داشته
‫زیر لب گفت...

142
00:07:56,791 --> 00:07:59,916
‫می‌خوام چیزی بهت تزریق کنم، آقای پوپ
‫یک نوک سوزن بیشتر نیست. تکون نخور

143
00:08:00,000 --> 00:08:02,666
‫عضلات شکمت رو سفت نکن
‫اجازه بده شل بمونن

144
00:08:02,750 --> 00:08:06,208
‫هری به سرنگ نگاه کرد
‫دوباره عضلات لبخندش شروع به لرزیدن کردن

145
00:08:07,208 --> 00:08:10,791
‫دکتر گندربای لوله‌ای لاستیکی برداشت
‫و محکم دور بازوی هری بست

146
00:08:10,875 --> 00:08:13,458
‫بخش کوچکی از ساعد لخت رو
‫با الکل خیس کرد

147
00:08:13,541 --> 00:08:16,333
‫سرنگ رو به سمت نور گرفت
‫میزانش رو با دقت نگاه کرد

148
00:08:16,416 --> 00:08:17,791
‫و کمی از مایع زرد رو بیرون ریخت

149
00:08:17,875 --> 00:08:19,708
‫حالا تمام صورت هری خیس عرق بود

150
00:08:19,791 --> 00:08:22,208
‫برای همین جوری برق می‌زد
‫انگار کرم صورت زده بود، آب شده بود

151
00:08:22,291 --> 00:08:23,333
‫و داشت می‌ریخت روی بالشت

152
00:08:23,416 --> 00:08:26,958
‫می‌تونستم رگ آبی ساعدش رو ببینم
‫که حالا زیر شریان‌بند باد کرده

153
00:08:27,041 --> 00:08:30,333
‫و سوزن رو دیدم که روی رگه
‫گندربای بصورت افقی روی دست نگهش داشته بود

154
00:08:30,416 --> 00:08:32,750
‫و سوزن رو بصورت کج وارد دست و رگ کرد

155
00:08:32,833 --> 00:08:35,666
‫آروم و بافشار سوزن رو وارد کرد
‫چنان نرم وارد شد که انگار وارد پنیر میشه

156
00:08:35,750 --> 00:08:38,708
‫هری به سقف نگاه کرد و چشماش رو بست
‫و دوباره باز کرد، ولی تکون نخورد

157
00:08:38,791 --> 00:08:41,083
‫گندربای خم شد
‫و دهنش رو به گوش هری نزدیک کرد

158
00:08:41,166 --> 00:08:45,291
‫حالا اگرم نیشت بزنه چیزیت نمیشه
‫ولی تکون نخور. الان برمی‌گردم

159
00:08:46,000 --> 00:08:49,041
‫- پرسیدم "الان دیگه خطری تهدیدش نمی‌کنه؟"
‫- نه، شاید نجاتش بده شایدم نده

160
00:08:49,125 --> 00:08:51,916
‫دکتر گندربای با دستمالش پیشونیش رو خشک کرد
‫و با اخم، لبش رو گاز می‌گرفت

161
00:08:52,000 --> 00:08:52,974
‫یه راهی برای انجام این کار هست

162
00:08:52,998 --> 00:08:53,966
‫یه راهی برای انجام این کار هست

163
00:08:53,990 --> 00:08:54,958
‫یه راهی برای انجام این کار هست

164
00:08:55,041 --> 00:08:57,958
‫به آرومی صحبت می‌کرد و سعی می‌کرد
‫در حین صحبت یه فکری براش بکنه

165
00:08:59,708 --> 00:09:03,791
‫از داروی بیهوشی استفاده می‌کنیم

166
00:09:03,875 --> 00:09:06,750
‫روی مار، در همون حالتی که خوابیده

167
00:09:08,375 --> 00:09:09,833
‫پیشنهاد فوق العاده‌ای بود

168
00:09:09,916 --> 00:09:11,833
‫بی‌خطر نیست
‫چون مار خونسرده

169
00:09:11,916 --> 00:09:14,625
‫و داروی بیهوشی به‌خوبی یا به‌سرعت
‫روی موجودات خونسرد جواب نمیده

170
00:09:14,708 --> 00:09:17,500
‫ولی فکر دیگه‌ای به ذهنم نمی‌رسه
‫دی‌اتیل اتر یا کلروفرم؟

171
00:09:17,583 --> 00:09:18,625
‫سرتکون دادم

172
00:09:18,708 --> 00:09:21,083
‫- دی‌اتیل اتر یا کلروفرم؟ کدوم یکی؟
‫- داشت از من می‌پرسید؟ من که نمی‌دونم

173
00:09:21,166 --> 00:09:22,166
‫کلروفرم!

174
00:09:22,583 --> 00:09:25,375
‫دستم رو گرفت و تا سالن کشید

175
00:09:25,458 --> 00:09:27,083
‫برو خونه‌ی من

176
00:09:27,166 --> 00:09:28,791
‫تا بخوای برسی، پسرم منتظرته

177
00:09:28,875 --> 00:09:30,791
‫اینم کلید کمد سم‌هام

178
00:09:30,875 --> 00:09:32,875
‫یک بطری کلروفرم بردار
‫برچسب نارنجی داره

179
00:09:32,958 --> 00:09:36,041
‫اسمش روش نوشته، فکر کنم
‫من محض احتیاط همینجا می‌مونم

180
00:09:36,125 --> 00:09:37,333
‫زود باش!

181
00:09:37,416 --> 00:09:39,041
‫- کفش‌هام...
‫- کفش لازم نداری

182
00:09:41,750 --> 00:09:45,083
‫با سرعت روندم، و در عرض 15 دقیقه
‫با یک بطری کلروفرم برگشتم

183
00:09:47,750 --> 00:09:51,416
‫می‌دونه قراره چیکار کنیم، ولی داره
‫آرامشش رو از دست میده، که قابل درکه

184
00:09:51,500 --> 00:09:53,583
‫مطمئن نیستم چقدر دیگه می‌تونه دووم بیاره

185
00:09:57,250 --> 00:10:00,208
‫هری دقیقاً به همون صورت سابق دراز کشیده بود

186
00:10:00,291 --> 00:10:03,750
‫صورتش سفید و خیس بود
‫چشمش رو به سمت من چرخوند

187
00:10:03,833 --> 00:10:05,333
‫بهش لبخند زدم و سری تکون دادم

188
00:10:05,416 --> 00:10:08,166
‫دکتر گندربای زانو زد و لوله‌ای که به عنوان
‫شریان‌بند استفاده کرده بود رو برداشت

189
00:10:08,250 --> 00:10:10,458
‫و حالا کاغذ کوچکی رو به صورت قیف‌مانند
‫ به یک سرش وصل کرده بود

190
00:10:10,541 --> 00:10:13,250
‫به آرومی بخش کوچکی از ملافه رو
‫از زیر تشک درآورد

191
00:10:13,333 --> 00:10:15,041
‫لوله‌ی لاستیکی رو برداشت، واردش کرد

192
00:10:15,125 --> 00:10:17,541
‫و از زیر ملافه به سمت بدن هری هلش داد

193
00:10:17,625 --> 00:10:20,041
‫نمی‌دونم چقدر طول کشید
‫که لوله رو چند سانتی وارد کنه

194
00:10:20,125 --> 00:10:23,208
‫شاید 20 دقیقه بود، یا 40 دقیقه
‫اصلاً ندیدم لوله حرکت کنه

195
00:10:23,291 --> 00:10:25,791
‫ولی بخش بیرونیش
‫به طرز واضحی کوتاه‌تر شد

196
00:10:25,875 --> 00:10:27,833
‫حالا خود دکتر گندربای هم داشت عرق می‌کرد

197
00:10:27,916 --> 00:10:30,375
‫قطرات بزرگی روی پیشونی
‫و بالای لب بالاییش قرار داشت

198
00:10:30,458 --> 00:10:31,791
‫ولی دستانش کاملاً ثابت بودن

199
00:10:31,875 --> 00:10:34,791
‫و چشمانش به بخش جمع شده‌ی ملافه‌ی
‫روی شکم هری خیره شده بود

200
00:10:34,875 --> 00:10:36,875
‫بدون بالا آوردن سرش
‫دستشو برای گرفتن کلروفرم آورد جلو

201
00:10:36,958 --> 00:10:39,875
‫درش رو باز کردم
‫و بطری رو توی دستش گذاشتم

202
00:10:39,958 --> 00:10:42,500
‫و تا مطمئن نشدم خوب گرفتتش ولش نکردم

203
00:10:43,166 --> 00:10:47,458
‫آقای پوپ، می‌خوام تشک رو خیس کنم
‫قراره زیرت حسابی سرد بشه

204
00:10:47,541 --> 00:10:50,125
‫- آماده باش و تکون نخور
‫- تمومش کن بره

205
00:10:50,208 --> 00:10:52,666
‫برای اولین بار
‫هری صداش رو بالا برد

206
00:10:52,750 --> 00:10:55,708
‫دکتر گندربای ناگهان سرش رو بالا آورد، چند ثانیه
‫بهش نگاه کرد، و بعد دوباره به کارش ادامه داد

207
00:10:55,791 --> 00:10:59,041
‫چند قطره توی قیف کاغذی ریخت
‫و صبر کرد تا از لوله پایین بره

208
00:10:59,125 --> 00:11:01,000
‫یکم دیگه ریخت و بازم صبر کرد

209
00:11:09,041 --> 00:11:12,166
‫بوی سنگین و آزادهنده‌ی کلروفرم
‫در اتاق پخش شد

210
00:11:12,250 --> 00:11:14,000
‫و با خودش خاطرات دور و ناخوشایند

211
00:11:14,083 --> 00:11:17,208
‫پرستارها و جراح‌ها در اتاقی سفید
‫ و تختی سفید و دراز رو تداعی می‌کرد

212
00:11:17,291 --> 00:11:18,875
‫حالا دکتر گندربای
‫داشت تمامش رو می‌ریخت

213
00:11:18,958 --> 00:11:23,500
‫و می‌تونستم بخار سنگین این ماده‌ی تهوع‌آور
‫رو ببینم که مثل دود بالای قیف کاغذی می‌پیچه

214
00:11:23,583 --> 00:11:26,583
‫مکث کرد، کمی دیگه توی قیف ریخت
‫و بطری رو بهم پس داد

215
00:11:26,666 --> 00:11:29,125
‫به آرومی لوله‌ی لاستیکی رو
‫از زیر ملافه بیرون کشید و ایستاد

216
00:11:29,208 --> 00:11:32,000
‫حتماً فشار کل این روند
‫خیلی زیاد بوده، چون وقتی چرخید

217
00:11:32,083 --> 00:11:34,125
‫ و زیر لب باهام صحبت کرد
‫صداش اینطوری بود

218
00:11:34,208 --> 00:11:37,791
‫- محض احتیاط 15 دقیقه صبر می‌کنیم
‫- خم شدم به هری بگم

219
00:11:37,875 --> 00:11:39,791
‫- محض احتیاط...
‫- شنیدم چی گفت!

220
00:11:39,875 --> 00:11:43,083
‫این‌دفعه دکتر گندربای به‌سرعت چرخید
‫ناگهان خشم در چهره‌ی کوچکش موج می‌زد

221
00:11:43,166 --> 00:11:46,625
‫به سردی به هری نگاه می‌کرد. ماهیچه‌های
‫لبخند هری دوباره شروع به لرزش کردن

222
00:11:46,708 --> 00:11:48,333
‫پونزده دقیقه‌ی کامل کنار تخت منتظر موندیم

223
00:11:48,416 --> 00:11:50,458
‫در تمام این مدت، دکتر گندربای بطرز عجیبی

224
00:11:50,541 --> 00:11:53,041
‫با چشمانی خیره و میخکوب کننده
‫به صورت هری نگاه می‌کرد

225
00:11:53,125 --> 00:11:54,750
‫دکتر کوچک‌اندام
‫با تمام قدرتش تمرکز می‌کرد

226
00:11:54,833 --> 00:11:57,375
‫که هری رو کاملاً ثابت و ساکت نگه داره

227
00:11:57,458 --> 00:12:00,083
‫یک دفعه هم نگاهش رو از مریضش برنداشت
‫و با اینکه صدایی ازش درنیومد

228
00:12:00,166 --> 00:12:02,041
‫یجورایی انگار داشت سرش داد می‌زد

229
00:12:02,125 --> 00:12:04,500
‫- یه چیزی تو این مایه‌ها...
‫- تکون نخور، صحبت نکن!

230
00:12:04,583 --> 00:12:06,875
‫لعنتی، حق نداری الان همه‌چیو خراب کنی!
‫فهمیدی چی گفتم؟

231
00:12:07,500 --> 00:12:10,083
‫در این سکوت
‫هری دراز کشیده و صورتش می‌لرزید

232
00:12:10,166 --> 00:12:12,250
‫عرق می‌کرد، چشماش رو می‌بست
‫باز می‌کرد

233
00:12:12,333 --> 00:12:14,375
‫به من نگاه می‌کرد
‫به ملافه، به سقف

234
00:12:14,458 --> 00:12:16,041
‫هرگز به دکتر گندربای نگاه نکرد

235
00:12:16,125 --> 00:12:18,950
‫ولی به‌نحوی، دکتر گندربای میخکوبش کرده بود

236
00:12:19,875 --> 00:12:21,916
‫حس می‌کردم یکی داره
‫یه بادکنک گنده باد می‌کنه

237
00:12:22,000 --> 00:12:24,625
‫و می‌دیدم قراره بترکه
‫ولی نمی‌تونستم رومو برگردونم

238
00:12:24,708 --> 00:12:28,250
‫بالاخره دکتر گندربای سر تکون داد
‫و می‌دونستم آماده‌ست انجامش بدیم

239
00:12:28,333 --> 00:12:29,666
‫برو اون سمت

240
00:12:29,750 --> 00:12:32,291
‫هرکدوم یک طرف ملافه رو می‌گیریم
‫و با همدیگه می‌کشیمش پایین

241
00:12:32,375 --> 00:12:34,500
‫لطفاً خیلی آروم
‫تکون نخور، آقای پوپ

242
00:12:45,500 --> 00:12:48,041
‫حالا تمام سینه‌ی هری دیده می‌شد

243
00:12:48,125 --> 00:12:50,291
‫نخ سفید شلوار راحتیش رو دیدم

244
00:12:50,375 --> 00:12:51,583
‫که به‌زیبایی پاپیون شده بود

245
00:12:51,666 --> 00:12:54,375
‫یکم پایین‌تر، دکمه‌ای مرواریدی دیدم

246
00:12:54,458 --> 00:12:56,291
‫هیچوقت توی شلوارهای راحتیم
‫همچین چیزی نداشتم

247
00:12:56,375 --> 00:12:58,500
‫دکمه‌ی خشتک
‫چه برسه دکمه‌ی مرواریدی

248
00:12:58,583 --> 00:12:59,791
‫عجیبه که گاهی اوقات

249
00:12:59,875 --> 00:13:02,000
‫آدم در لحظات هیجان‌انگیز
‫چه افکار پوچی به ذهنش می‌رسه

250
00:13:02,083 --> 00:13:03,875
‫بجز این، چیزی روی شکمش نبود

251
00:13:06,500 --> 00:13:07,583
‫تکون نخور، آقای پوپ

252
00:13:07,666 --> 00:13:10,750
‫دکتر گاندربای شروع به گشتن
‫اطراف بدن هری و زیر پاهاش کرد

253
00:13:10,833 --> 00:13:13,625
‫مراقب باش. ممکنه هرجایی باشه
‫ممکنه از پاچه‌ی شلوارت رفته باشه داخل

254
00:13:13,708 --> 00:13:15,324
‫هری پاشد نشست

255
00:13:16,458 --> 00:13:18,125
‫اولین باری بود که تکون می‌خورد

256
00:13:19,583 --> 00:13:22,416
‫ناگهان هری پرید بالا، روی تخت ایستاد
‫و پاهاش رو دونه‌دونه توی هوا تکون داد

257
00:13:22,500 --> 00:13:23,958
‫در اون لحظه جفتمون فکر کردیم نیش خورده

258
00:13:24,041 --> 00:13:25,791
‫گندربای پرید تیغ و شریان‌بندش رو دربیاره

259
00:13:25,875 --> 00:13:27,708
‫ولی ناگهان هری ثابت ایستاد

260
00:13:27,791 --> 00:13:29,500
‫به تشکی که
‫ روش ایستاده بود نگاه کرد و داد زد:

261
00:13:29,583 --> 00:13:30,499
‫اینجا نیست!

262
00:13:30,500 --> 00:13:33,084
‫دکتر گندربای صاف ایستاد
‫به هری نگاه کرد

263
00:13:33,166 --> 00:13:35,291
‫هری حالش خوب بود
‫نیش نخورده بود

264
00:13:35,375 --> 00:13:37,416
‫قرار نبود نیش بخوره
‫قرار نبود کشته بشه

265
00:13:37,500 --> 00:13:39,125
‫و همه‌چی مرتب بود

266
00:13:39,208 --> 00:13:40,208
‫کمابیش

267
00:13:41,125 --> 00:13:43,375
‫شاید داشتی خواب می‌دیدی، آقای پوپ

268
00:13:51,625 --> 00:13:53,000
‫جوری که بیانش کرد

269
00:13:53,083 --> 00:13:55,625
‫می‌دونستم قصد نداشت
‫با حالت مسخره بیانش کنه

270
00:13:55,708 --> 00:13:57,791
‫فقط داشت بعد از اون فشار شدید
‫خودش رو خالی می‌کرد

271
00:13:57,875 --> 00:14:00,500
‫هری همچین برداشتی نکرد
‫با لباس راحتی راه‌راهش روی تخت ایستاد

272
00:14:00,583 --> 00:14:03,458
‫و به دکتر گندربای خیره شد
‫گونه‌هاش داشت سرخ می‌شد

273
00:14:03,541 --> 00:14:05,791
‫یعنی میگی من دروغگوام؟

274
00:14:08,583 --> 00:14:11,000
‫دکتر گندربای هیچ تکونی نخورد
‫و به هری خیره شد

275
00:14:11,083 --> 00:14:14,291
‫هری روی تخت یک قدم به جلو اومد
‫نگاهی غضبناک توی چشماش بود

276
00:14:15,458 --> 00:14:18,958
‫- موش فسقلی کثیف بنگالی
‫- گفتم "خفه‌شو، هری"

277
00:14:19,041 --> 00:14:21,291
‫- موش قهوه‌ای کثیف فسقلی...
‫- خفه‌شو، هری!

278
00:14:21,375 --> 00:14:22,892
‫- با اون طبقه‌ی عقب‌مونده‌تون...
‫- دهنتو ببند!

279
00:14:22,916 --> 00:14:23,874
‫کافیه!

280
00:14:27,208 --> 00:14:29,958
‫دکتر گندربای از اتاق خارج شد
‫و تا سالن و روی ایوون دنبالش رفتم

281
00:14:30,041 --> 00:14:32,166
‫گفتم "حواسش سرجاش نیست
‫نمی‌فهمه چی داره میگه"

282
00:14:32,250 --> 00:14:36,125
‫در تاریکی از پله‌ها پایین رفته، از جاده گذشتیم
‫و به ماشین "موریس‌موتور" قدیمی دکتر رسیدیم

283
00:14:36,208 --> 00:14:39,125
‫در رو باز کرد و سوار شد
‫گفتم "کارتون معجزه‌آسا بود"

284
00:14:39,208 --> 00:14:41,416
‫- "جونش رو نجات دادین"
‫- نه، فکر نکنم

285
00:14:41,500 --> 00:14:44,250
‫خب، ممکنه...
‫جونش رو مدیون شماست

286
00:14:44,333 --> 00:14:47,125
‫- جونش رو مدیون شماست، دکتر
‫- نه، نیست

287
00:14:49,708 --> 00:14:51,708
‫متاسفم

288
00:14:52,083 --> 00:14:54,083
‫نباش

289
00:15:00,375 --> 00:15:02,916
‫دکتر گندربای ماشین رو روشن کرد و رفت

290
00:15:16,000 --> 00:15:19,416
‫« دال در ژانویه‌ی 1950
‫شروع به نوشتن داستان "سـم" کرد »

291
00:15:19,500 --> 00:15:22,333
‫« اسم "وودز" رو به افتخار
‫یکی از همکاران خلبانش »

292
00:15:22,416 --> 00:15:26,583
‫« در گردان 80 نیروی هوایی
‫سلطنتی که در نبرد آتن کشته شد، انتخاب کرد »

293
00:15:27,607 --> 00:15:32,607
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی

294
00:15:32,631 --> 00:15:42,631
ارائه شده توسط وبسایت تاپ وان مووی
::. T1Movie.Com .::
تاپ وان مووی را در تلگرام دنبال کنید
 @T1MovieCom

